α) Μας παρέπεμπεψαν σε μέλος της ΔΑΠ για να μας πει για τη διαδικαία υποβολής ενώ μας απέκρυπραν ποια είναι τα μέλη της Εφορευτικής Επιτροπής
β) Μας είπαν ψέμματα ότι χρειάζονταν η καταβολή 200 ευρώ για την φωτοτύπηση των ψηφοδελτίων
γ) Μας πίεσαν να κατέβουμε με τη ΔΑΠ(!)
δ)Αρνούνταν να μας πουν πως θα επικοινωνήσουμε με την Εφορευτική

Όταν όλα έπεσαν στο κενό μας είπαν ότι θα έπρεπε την Παρασκευή να είχαμε καταθέσει ιδρυτικό και καταστατικό(!) του σχήματος εγκεκριμένο από το Πρωτοδικείο(!!!)

Μετά τις πιέσεις μας δέχτηκαν να το σφραγίσουνμε τη σφραγίδα του Συλλόγου και είπαν ότι θα καταθέσουν έντσαση στην Εφορευτική.

Την Τετάρτη το πρωί η Εφορευτική ΑΡΝΗΘΗΚΕ να φωτοτυπήσει τα ψηφοδέλτια της Πορείας Αριστερής παρά το γεγονός ότι και άλλες παρατάξεις δεν έχουν εγκεκριμμένο καταστατικό (φτηνή δικαιολογία).

Καταθέσαμε έντσαση στις 7:10, όπου ζητούσαμε να διακοπεί προσωρινά η διαδικασία ώστε να φωτοτυπηθούν τα ψηφοδέλτια της Πορείας Αριστερής. Η Εφορευτική, παρουσία των ΔΑΠΙΤΩΝ, αρνήθηκε να το κάνει.

Πρόκειται για μια φασιστικη ενέργεια αποκλεισμού από τις διαδικασίες των φοιτητικών συλλόγων από μια παράταξη που πριν λίγες μέρες επιτέθηκε σε φοιτητές άλλου σχήματος τραυματίζοντάς τους και στέλνοντάς τους στο νοσοκομείο.

Την ίδια ώρα μέλη της ΔΑΠ ζητούσαν από τους ψηφοφόρους της να τους δείχνουν το ψηφοδέλτιο(!!!) πριν το βάλουν το φάκελο και μετά να πηγαίνουν από τα τραπεζάκια της ώστε να δηλώνουν και εκεί το όνομά τους με την εμφάνιση μάλιστα ταυτότητας(!) ώστε να βεβαιωθούν ότι ψήφισαν.

Μέλη της ΔΑΠ ήταν σε συνεχή επικοινωνία με τα γραφεία της τοπικής ΟΝΝΕΔ.
Στον Σύλλογο φυσικά δεν έγινε καμία εκλογοαπολογιστική συνέλευση ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε παρέμβαση και φυσικά οι εκλογές γίνονται με πλήρη καταστρατήγιση του καταστατικού του Συλλόγου.

Δε μας τρομοκρατούν. Μας πεισμώνουν.

Δεν μας τρομάζουν! Δεν υποχωρούμε! Θα σας ενημερώσουμε για τις εξελίξεις.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις ανέπτυξαν τη θέση τους για την εναντίωση στο “Πανεπιστήμιο του Μνημονίου”, τους άξονες πάλη που προτείνουν ενώ έγινε συζήτηση και πάνω στην πρόταση της Πορείας Αριστερής για κοινό εκλογικό κατέβασμα στις φοιτητικές και σπουδαστικέ εκλογές στις 16 Μάη πάνω σε συγκεκριμένους άξονες πάλης. Συμφωνήθηκε ότι η πρόταση δε μπορεί να προχωρήσει αν δεν γίνουν πρώτα ουσιαστικά βήματα κοινής δράσης ώστε να μην τραυματιστεί η ενότητα,

Από την μεριά μας ως Πορεία Αριστερή εξηγήσαμε ότι η πρόταση μας είναι περισσότερο εργαλείο κοινής δράσης και μπούσουλας για το μέλλον. Η Πορεία Αριστερή βρίσκεται σε φάση συγκρότησης στη Θεσσαλονίκη και ότι είναι στόχος της να έχει συγκροτηθεί μέχρι τις φοιτητικές εκλογές. Για το θέμα του “Πανεπιστημίου του Μνημονίου” είπαμε ότι θα προτιμούσαμε άλλο όρισμο γιατί αυτός ο όρος προκαλεί συγχήσεις αφού η πάλη δε θα πρέπει να είναι μόνο ενάντια στα Μνημόνια. Μην ξεχνάμε ότι πίσω από τη μάσκα του “αντιμνημονιακού” κρύβονται δυνάμεις του αστικού συστήματος και αντιεκπαιδευτικά σχέδια.

Συμφωνήθηκε να συνεχιστούν συναντήσεις των δύο σχημάτων-παρατάξεων αλλά να βρεθούν και άλλοι τρόποι κοινής δράσης.

Η συζήτηση προχώρησε με ανταλλαγή απόψεων για το φοιτητικό κίνημα από το 1992 (Λευκή Βίβλος και Μάαστριχτ) μέχρι σήμερα. Έμφαση δώθηκε στο ξέσπασμα του φοιτητικό κινήματος ενάντια στο Άρθρο 16 και το Νόμο-Πλαίσιο το 2006-2007. Φάνηκε από τη συζήτηση ότι υπάρχουν κοινές προσεγγίσεις σε αυτά τα θέματα.

Συζητήθηκαν επίσης προβλήματα των ΤΕΙ Θεσσαλονίκης και γενικότερα με τα αποθεματικά τους που προέκυψαν μετά από το περίφημο “κούρεμα” και το PSI.

Η Πορεία Αριστερή θα είναι παρούσα, για 10η συνεχή χρονιά, σε αυτή τη μάχη του φοιτητικού κινήματος για την αλλαγή των συσχετισμών στα Πανεπιστήμια.

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,
Η Εργατική Πρωτομαγιά καθιερώθηκε από το διεθνές συνέδριο του Παρισιού το 1889 ως ημέρα – ορόσημο των αγώνων των εργατών. Τότε οι εργάτες στο Σικάγο ξεχύθηκαν στους δρόμους αντιδρώντας στις καταπιεστικές και επιβαλλόμενες συνθήκες εργασίας από τους λίγους που κατείχαν τα μέσα παραγωγής (εργοστάσια κλπ.) με κυριότερο αίτημα την καθιέρωση της 8ωρης εργασίας με το σκεπτικό:

8 ώρες ύπνο, 8 ώρες εργασία και 8 ώρες ψυχαγωγία

Σήμερα τα δικαιώματα που κατέκτησε ο λαός με τους αγώνες του χάθηκαν ή κινδυνεύουν να χαθούν από τις αντί-εργατικές πολιτικές των κυβερνήσεων και συγκυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Ειδικά, τώρα με αφορμή την καινούρια Δανειακή Σύμβαση υποτέλειας που υπέγραψε η συγκυβέρνηση με ΔΝΤ – ΕΕ – ΕΚΤ βρίσκεται σε εξέλιξη μία πρωτόγνωρη ισοπέδωση των εργασιακών – και γενικότερα κοινωνικών – δικαιωμάτων μας. Μία επίθεση που εφαρμόστηκε από την τρόικα ΔΝΤ – ΕΕ, η οποία πλέον χαράσσει την οικονομική πολιτική της χώρας βυθίζοντάς τη στη φτώχεια και ξεζουμίζοντάς την οικονομικά, προς όφελος των ιμπεριαλιστών καταπατώντας κάθε έννοια εθνικής ανεξαρτησίας. Η συγκυβέρνηση από την άλλη, πρόθυμη και δουλική, υλοποιεί κατά γράμμα τις εντολές που της δίνονται, αδιαφορώντας για την διάλυση του κοινωνικού κράτους πρόνοιας και για την δύσκολη κατάσταση που έχει περιέλθει ο λαός.

Όλα αυτά συνηγορούν στο ότι τα αιτήματα της Εργατικής Πρωτομαγιάς του 1886 είναι επίκαιρα όσο ποτέ!

Πιο συγκεκριμένα, η συγκυβέρνηση:

• Έκοψε την χρηματοδότηση σε μεγάλα Πανεπιστήμια της χώρας
• Κρατά απλήρωτους καθηγητές με κίνδυνο να χαθούν εξάμηνα
• Μείωσε σε σημείο που δεν πάει άλλο τις δαπάνες για την Παιδεία σε 1,8% του ΑΕΠ (παρά την δέσμευση για 5% του ΑΕΠ)
• Σχεδιάζει να διαλύσει τα πτυχία και να εισάγει δίδακτρα στα Πανεπιστήμια
• Μηδένισε τις προσλήψεις στο Δημόσιο τομέα (εκτός από την αστυνομία) αυξάνοντας κατακόρυφα την ανεργία
• Αύξησε κατακόρυφα τους φόρους στους οικονομικά ασθενέστερους με αποτέλεσμα να αυξηθεί ραγδαία η φτώχεια και να κλείσουν χιλιάδες μικροεπιχειρήσεις
• Κατήργησε τον 13ο και 14ο μισθό στον Δημόσιο και τον Ιδιωτικό τομέα
• Μείωσε μισθούς και συντάξεις
• Διέλυσε το Δημόσιο σύστημα υγείας αναγκάζοντας νοσοκομεία να κλείσουν λόγω υποχρηματοδότησης και μείωση ασφαλιστικών δικαιωμάτων.

Υπό αυτές τις συνθήκες γίνεται ακόμα πιο επιτακτική η ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων του φοιτητικού και κατ’ επέκταση του λαϊκού κινήματος και η περιθωριοποίηση των διασπαστικών λογικών του ΜΑΣ – ΠΑΜΕ κλπ.. Δεν τρέφουμε αυταπάτες για την αγωνιστικότητα των συνδικαλιστικών ηγεσιών στο φοιτητικό και στον εργασιακό χώρο. Όμως την ώρα ετούτη, δεν πρέπει να εθελοτυφλούμε. Σήμερα, χρειάζεται περισσότερο από οτιδήποτε άλλο να υπερασπιστούμε το δικαίωμά μας στον συνδικαλισμό και στον οργανωμένο μαζικό αγώνα. Είμαστε με τους Συλλόγους και τα σωματεία, για αυτό συμμετέχουμε στις διαδηλώσεις των εργατικών κέντρων και των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ στις μεγάλες πόλεις, καταγγέλλοντας τις ηγεσίες που μόνος τους στόχος είναι η εκτόνωση των ανθρώπων.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ ΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ, ΑΛΛΑ ΜΕΡΑ ΠΑΛΗΣ
ΕΦΑΛΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΕΣ